من دراین شهر بسی عاشق وشیدا دارم 

                                 تو نباشی دیگری هست مرا باکی نیست 

 مرغ دلم هراز چند گاهی درجستجوی طراوت و زیبائی،هوای پرواز به سوی برکه سرسبزعشق را در سر می پروراند تا شاید همراه با نسیم صبحگاهی بربال شبنمی بنشیند و درکنار رود زلال عشق، شکوه جمال و جلال عشق را نظاره نماید و از چشمه سار همیشه جاری عشق، نمی برگیرد. 

اما صد افسوس که بالم شسکته و توانم یارای چنین عروجی را در خود نمی بیند! مگراینکه دست صاحب دلی «عاشق» و«صادق»، ازآستین برآید و دراین پروازبهجت انگیز بامن همدم و همسفرباشید.

                  ^{گوهر عشق}        

          رنگ عشق

        بمن بگو که«عشق»چه رنگی یه؟     

 من معتقدم، عشق بی رنگه، هرکسی، دختر و پسر، جوان و پیر، زن ومرد، در هرکجا و در هرزمانی، می تواند سیمای خود را برآئینة شفاف و بی آلایش عشق عرضه نمایند تا آرزوها و ایدآل های خود را درآسمان زلال و بی رنگ عشق، صادقانه و بی تعارف، به تماشا بنشیند  و هرکسی درخور ظرفیت و چشم انداز نگاهش، از خوان سخاوت عشق، خوشه ای بچینند و توشه ای برگیرند.

 این شفافیت و بی رنگی، درگرو بصیرت و دوری از رنگ و لعاب های دروغینی است که بنام عشق، بسیاری از ره گم کردگان وادی عشق را گروه گروه، چشم بسته و بی مهابا، بسوی ناکجاآباد های خیالی، سوق می دهند تا طوطیان سیمین پرهندوستان عشق آنان را، در قفس تنگ هوس های کاذب، حبس ابد نمایند.

 ازاین رو، «دیدن» و «رهیدن»، شرط نخست عشق و عاشقی است که بدون آن، پریدن و بال گشودن،گاه فتنه انگیزوگاه درد سر سازاست.    

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد     

                 طلب عشق زهر بی سروپائی نکند   

        تفسیرعشق            

   عشق يعني خاطرات بي غبار                     دفتري از شعرو ازعطر بهار

                                   از خـدائی پر زدن تا بند گـی  

   سیمای«عشق»

        خدای من تو با منی هرجا برم مهرتو بند جونمه

                 عشقت نمی ره از سرم تو پوست و استخونمه

                یه دم اگه نبینمت یه دنیا دلتنگت میشم خداخوبم

                نگاه دریایی تو آبیه روی آب می شم  خدای من

                واسه دلم واسه تنم اصلا تمام زندگیم

                ازتو دوباره منع شدم با تو تموم شد خستگیم

                 نم نم بارون چشام گواه عشق پاکمه

                 همنفس قسمت من دوست دارمت یه عالمه

                 دل ودین وعقل وهوشم، همه را به آب دادی

                  ز کدام باده ساقی ، به منی خراب دادی ؟

                  دل عالمی ز جا شد، چو نقاب بر گشودی

                  دوجهان به هم برآمد چوبه زلف تاب دادی

          بوسه«عشق»

           بوسه يعني وصل شيرين دولب + بوسه يعني خلسه دراعماق شب

     خوبرویـــان جها ن رحــــم ندارد دلشـان

             شیشه خُـرده است دوخـرواردرآب و گلشان

                   خوبرویـــان جها ن ، رحــــم ندارد دل شـان

                        شیشه خُـرده است دوخـرواردرآب و گلشان

                            رسمشان ظلــــــم بر عا شـق بُوَد و کشتن او

                                 کشف گردیده تفــنگ و قمـــــــه در منزلشا ن

                                    هیچ امــــید به بهبـــود یشان نیست که نیست

                                چون به نوعـی ژنتــیکی بُوَد این مشکلشا ن

                     دل به آنان مسـپاری  که خــــــطر داره حسن

            دور بایـــد شـــــــــدن ازدور وبرِی محــفلشـان

  هیچ امــــید به بهبـــود یشان نیست که نیست